روزی امیر المونین علیه السلام را غمگین یافتند، از سبب ناراحتی ایشان پرسیدند، حضرت فرمودند:

لسبع أتت لم یضف إلینا ضیف.

هفت روز است که مهمانی بر ما وارد نشده است.

بحار الانوار، ج ۴۱، ص ۲۸

امام حسن علیه السلام به مردى که پیش ایشان غیبت مرد دیگرى را کرد، فرمودند:

یا هَذا کُفَّ عَنِ الْغیبَةِ فَاِنَّها اِدامُ کِلابِ النّارِ؛

فلانى! از غیبت بپرهیز زیرا غیبت، خورشت سگهاى دوزخ است.

بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۱۱۷

امام صادق علیه السّلام

مَا کَلَّمَ رَسولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله اَلْعِبادَ بِکُنْهِ عَقْلِهِ قَطُّ، قَالَ رَسُولُ اللّه ِ صلى الله علیه و آله : اِنّا مَعاشِرَ الاَْنْبیاءِ اُمِرْنا اَنْ نُـکَلِّمَ النّاسَ عَلى قَدْرِ عُقولِهِمْ

رسول خدا صلى الله علیه و آله هرگز با مردم به اندازه عقل خود سخن نگفتند و فرمودند: ما پیامبران مأموریم که با مردم به اندازه عقل و فهمشان سخن بگوییم.

کافى، ج۱ ، ص ۲۳

امام مهدی علیه السّلام:

أنَا خاتَمُ الاَوْصِیاءِ وَ بى یَدْفَعُ اللّه ُ البَلاءَ عَنْ أهْلى وَ شیعَتى؛

من خاتم اوصیا هستم و خداوند به واسطه من، بلا را از خانواده و شیعیانم بر طرف مى کند.

بحارالأنوار ، ج ۵۲ ، ص ۳۰